
"Your signature has the power.. "
just call me az-ya
Salam.xeberin var unv.de qirgindi referatlari qebul elemirler.xetti yoxlayirlar,imtahan günüde qebul elemirler.saba biz gedeciy.bize shükü dedi.Universitet çıxardanın...
"... Fakat kesinlikle, hedefimiz bu maçta beraberlik diye bir şey söyleyemeyiz. Biz takım olarak galibiyet için sahaya çıkarız"
Alex De Souza
Imagine there’s no countries
It isn’t hard to do
Nothing to kill or die for
And no religion too
Imagine all the people
Living life in peace…
You may say I’m a dreamer
But I’m not the only one
I hope someday you’ll join us
And the world will be as one
Imagine no possessions
I wonder if you can
No need for greed or hunger
A brotherhood of man
Imagine all the people
Sharing all the world…
You may say I’m a dreamer
But I’m not the only one
I hope someday you’ll join us
And the world will live as one..
Con Lenon
…Əlini qaldırıb bir daha zərbə endirdi. Artıq gücü tükənirdi. Möhkəm-möhkəm sıxmışdı ovcundakını. Onu ölmək yox, ölərkən ovcundakını itirmək qorxusu narahat edirdi. Bu qədər insanın əziyyətini itirmək demək idi. Namusu, şərəfi itirmək. Yox olmaq demək idi. Yer üzündən silinmək.
"Yo-o-ox!" hayqırtısıyla bir daha irəli atıldı. Qarşısındakı iri cüssəli adam arxaya addım atdı. Qara pencək, ağ köynək və qalstuklu idi. Kənardan hər hansı bir bank işçisinə bənzətmək olardı. Amma çox güclü idi. Adi insandan 6-7 qat güclü. Qara gözləri.. yox bu sadəcə qara deyildi, qapqara idi. Sanki gözünə zülmət çökmüşdü. İnsani reaksiyaları robotlaşmış hərəkətlər əvəzləmişdi sanki. Vurulan zərbədən belə cəld yayınma və əks-hücum etmə qabiliyyəti ancaq peşəkar konfuçuda ola bilərdi.
"Axı bu yapon da deyil!" fikirləri beynindən keçərkən qara pencəkli onu götürüb bir daha divara çırpdı. Dar döngənin sonunda böyük küçə, mərkəzi yol vardı. Adamlar o yana, bu yana şütüsə də bu qaranlıq dalanda nələr baş verdiyini görmürdü. Belindəki sancılar artmağa başladı. Ağzından qan tökülürdü. Tərləmişdi. Bədəninin təri göz qapaqlarından leysan kimi axır, gözüylə bərabər beynini də dumanlandırırdı.
Qara pencəkli yavaş yavaş yaxınlaşırdı. Belindəki silaha əl atdı. Küçənin sonundakı maşın əyləci və təkərlərin asfalta sürtülərək çıxartdığı ciyiltili səsi onu bir anlıq dayandırdı. Üzünü çevirib dalanın sonuna baxdı.
Bu bəlkə də son şans idi. Ya uğur, ya da fiasko. Əzələlərində qalan taqəti ayağındakı son təpərlə birləşdirib irəli sıçradı. Havada ikən gözünü ən son gərginliklə bir nöqtəyə - kəmərin belindəki silaha tuşladı. Əlini uzatdı. Silahı toqqadan çıxarıb geriyə atıldı. O artıq geri çönmüşdü. Vurmaq vaxtı idi. Tətiyi çəkdi…
Copyright (c) 2009 .nongrata. [bu dizaynı da oğurlayanda xəbər verin: prsn nöqtə nongrata ət gmail nöqtə kom]